بازم...
شاعر و فرشته اي با هم دوست شدند.فرشته پري به شاعر داد و شاعر ، شعري به فرشته. شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت و شعرهايش بوي آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت. خدا گفت : ديگر تمام شد.ديگر زندگي براي هر دوتان دشوار مي شود.زيرا شاعري که بوي آسمان را بشنود، زمين برايش کوچک است و فرشته اي که مزه عشق را بچشد، آسمان برايش تنگ
+ نوشته شده توسط آویشن در یکشنبه هفدهم دی 1385 و ساعت 15:38 |
درباره ...
اینجایم بر تلی از خاکستر
پا بر تیغ می کشم و
به فریب هر صدای دور دستمال سرخ دلم را تکان می دهم.
پا بر تیغ می کشم و
به فریب هر صدای دور دستمال سرخ دلم را تکان می دهم.
منوی اصلی
آمار و امكانات
آمار بازديدکنندگان :
کاربران آنلاين :
پیوندها
لینکهای روزانه
طراح قالب
